Nissan Skyline GT-R

1. generacija (1957. do 1963. godine)

ALSI – 1

ALSI – 1 modeli su se proizvodili od 1957. godine do 1958. kao limuzine i karavani. Pogonjenicu su benzinskim motorom sa kodnom oznakom GA30, radne zapremine 1500 ccm. U pitanju je bio redni četvorocilindrični motor sa jednom bregastom, koji je proizvodio 60KS pri 4400 obrtaja. Maksimalna brzina ovog modela je bila 140 kmč.

ALSI – 2

ALSI – 2 modeli su predstavljeni 1958. godine i proizvodili su se sve do 1963. Automobil je, praktično, bio identičan prethodnom modelu sa razlikom što je kod novog modela bila drugačiji amblem na “nosu” autombila, nešto drugačiju prednju masku i prednja svetla su se sastojala od četiri fara. Motor je imao oznaku GA4 i sada je proizvodio 70KS pri 4400 obrtaja. Težina ovog modela je bila oko 1300 kg.

BLRA – 3 Michelotti

BLRA – 3 Michelotti je predstavljen 1961. godine i u pitanju je bila ograničena serija ručno sklapanih Skyline Sport modela sa kodnom oznakom BLRA – 3, koje je dizajnirao itlaijanski dizajner Michelotti. Automobil se proizvodio u kupe i kabrio karoserijama, a pogonjen je motorom sa kodnom oznakom GB30, 1800 ccm radne zapremine i 94KS.

2. generacija (1963. do 1968. godine)

S50-E modeli su počeli da se proizvode 1963. godine kao limuzine (S50) i karavani (S50W). Korišćen je novi motor, koji je nosio oznaku G1. U pitanju je bio OHV četvorocilindrični motor zapremine 1484ccm, koji je razvijao 70KS. Model S50 je predstavio novi izgled svetlosnih grupa (inspirisan američkim automobilima iz tog perioda) sa četiri okrugla svetla, što je zaštitni znak, koji su Skyline modeli imali sve do pojavljvanja R34 generacije.

Ovi modeli su se isporučivali sa dva različita menjača: menjač sa tri brzine pozicioniran na volanu i, sportski, četvorostepeni menjač postavljen na podu automobila. Kasniji modeli su imali i sedišta sa nešto boljim bočnim osloncima, kako bi se dodatno istakao sportski karakter. Modeli sa menjačem na volanu su, opet po uzoru na američke automobile, imali spojena prednja sedišta.

1967. godine S50 modeli su zamenjeni S57 modelima, koje je pogonio novi G15 motor. G15 je četvorocilindrični OHC motor zapremine 1483ccm, koji je razvijao 88KS i, u to vreme, to je bio najsnažniji 1500ccm motor u Japanu.

Skyline 2000GT

Skyline 2000GT (S54) je započeo izgradnju sportske reputacije Skyline modela. Prince odeljenje je 1964. godine odlučilo da želi aktivno sportsko angažovanje, pa je za tu priliku modelu S50 produženo međuosovinsko rastojanje tako što je produžen prednji deo karoserije za 20cm, kako bi se u motorni prostor smestio veći motor. Za ovaj model je iskorišćen motor sa kodnom oznakom G7 – redni šestocilindrični motor radne zapremine 1988ccm, koji je preuzet iz većeg modela: S40 Gloria. U početnom periodu je konstruisan samo mali broj ovih automobila, dovoljan da bi se obezbedila homologacija, međutim usled ogromne popularnosti serijskog modela, Prince je počeo sa proizvodnjom većeg obima, a sam automobil je u tom trenutku i dobio zvanično ime – Skyline 2000GT (kodni naziv S54).

Skyline 2000GT je ponuđen kupcima u dve verzije: GT-A i GT-B.

2000GT-A

2000GT-A je koristio neizmenjen G7 motor sa jednim karburatorom, koji je razvijao 105KS. GT-B je imao petostepeni menjač sa veoma kratkim prenosnim odnosima, sve potrebne pokazivače, šper zatvarač diferencijala, servo pojačane kočnice, rezervoar zapremine 99l i snažniju verziju G7 motora. Motor kod GT-B modela je imao povećanu kompresiju i tri Weber 40DCOE-18 karburatora, što je omogućavalo da motor proizvede 125KS. Oba modela su imala disk kočnice na prednjim točkovima i doboše na zadnjim.

Model GT-B

Model GT-B je kompanija koristila na takmičenjima, na kojima su postignuti odlični rezultati. 1964. godine, fabrička posada je uspela da sa Skyline 2000GT-B zauzme drugo mesto na Velikoj Nagradi Japana, završivši trku iza posade, koja je vozila Porsche 904GTS, čistokrvni trkački automobil. Ovo je bio veliki podvig, zato što je za trku korišćen Skyline, koji je ipak bio limuzina sa četvora vrata.

Proizvodnja S54 modela je nastavljena do 1968. godine i tokom tog perioda vozači ovog automobila su postigli veoma zapažene sportske rezultate čime se, zvanično, započelo sa sportskim podvizima Skyline automobila.

3. generacija (1968. do 1972. godine)

C10 modeli sa nazivom “1500” su zamenili S52 modele jula meseca 1968. godine i proizvodili su se sve do 1972. godine. Proizvodili su se kao limuzine i karavani, a u njih su ugrađivani G15 motori iz S57 modela. Isti modeli su prodavani i sa motorom G18 i ti modeli su nosili oznaku “1800”. Ovi automobili su koristili Prince delove i to su poslednji Skyline modeli, koji su nosili oznaku Prince, dok su sve ostale generacije nosile ime Nissan Skyline.

Skyline 2000GT (GC10)

Nova generacija GT modela je predstavljena 1968. godine i ovi modeli su nosili ime Nissan Skyline. Od 1970. godine je počela da se proizvodi i kupe verzija sa dvoja vrata. Nova generacija modela je bila skoro identična prethodnoj, sa tom razlikom što je redni šestocilindrični OHC motor od 109KS nosio oznaku L20.

Skyline 2000 GT-R (PGC10)

Nakon što je 1968. predstavljen naslednik serijskog i GT-A modela, 4. februara 1969. predstavljen je i naslednik 2000GT-B modela.

Skyline 2000GT-R je koristio S20 motor, koji je bio pravi i dostojan naslednik motora, koji se nalazio u 2000GT-B modelu. S20 je redni šestocilindrični DOHC motor radne zapremine 1998ccm, koji je razvijao 160KS pri 7000 obrtaja i 180Nm obrtnog momenta. Motor je bio skoro identičan onome, koji je Nissan koristio u svom trkačkom automobilu Nissan R380, koji je osvojio 3. Veliku Nagradu Japana 1966. godine ostavivši iza sebe Porche Carrera 6 automobile.

Japanski ljubitelji su ovaj model zvali "Hakosuka" – kovanica nastala spajanjem japanske reči “hako”, koja znači kutija i “Suka” skraćenica za Skyline. Nissan je proizveo ukupno 1945 komada ovog modela.

Kako je novi model bio namenjen trkama, automobil je bio veoma lagan i nije bio opremljen standardnom opremom kao što su radio uređaj, grejači kabine. Spolja, automobil je izgledao identično kao i ostali serijski modeli opremljeni daleko slabijim četvorocilindričnim motorima. GT-R kupe sa dvoja vrata je predstavljen 1971. godine. Kupe je bio daleko upravljiviji zahvaljujući nešto kraćem međuosovinskom rastojanju i manjoj težini. GT2000-R je u potpunosti opravdao trkački pedigre i vozači, koji su vozili ovaj automobil su osvojili 33 pobede tokom 1,5 godine tokom, kojih je ovaj automobil vožen na trkama. Proizvodnja ovog modela je prekinuta 1972. godine.

Za ovaj automobil se pretpostavlja da je pokrenuo drift kulturu, koja je u proteklih nekoliko godina eksplodirala na evropskom i američkom kontinentu.